Wpisz aby wyszukać

Sanktuaria

Lublin – Sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej

Udostępnij

Na jednym ze spokojnych lubelskich osiedli, pomiędzy urokliwym wąwozem oddzielającym od siebie dwie dzielnice, a lasem, który znajduje się na skraju miasta, mieści się sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej. Dzieje cudownego obrazu znajdującego się w świątyni, są tak burzliwe jak historia ziem, z którymi był związany przez kilka stuleci. Nieznany jest autor, okoliczności ani data powstania. Obraz przebywał w Latyczowie, Lwowie, Piatniczanach, Winnicy, Warszawie, Lubomlu i Łucku z którego został zabrany do Lublina w obawie przed wrogą Kościołowi polityką władz rosyjskich. Finałem dramatycznej wędrówki wizerunku Matki Bożej była jego intronizacja w 2014 r. Od tej pory odbiera cześć jako Obraz Matki Bożej Latyczowskiej, Królowej Podola Wołynia i Lublina, a przede wszystkim jako Królowej Różańca Świętego.

Obraz Matki Bożej Latyczowskiej

Wizerunek Królowej Podola i Wołynia namalowany został około pierwszej połowy XVI w. wg wzoru wizerunku Matki Bożej Śnieżnej Salus Populi Romani z Bazyliki Santa Maria Maggiore, przywieziony z Rzymu między 1594 a 1597 r.
Obraz przedstawia Matkę Bożą trzymającą w lewej ręce Dzieciątko. Maryja ubrana jest w czerwoną sukienkę i granatowy maforion, czyli długi kobiecy szal. Jezus odziany został w kremową tunikę i otulony złotą szatą. Prawą rękę ma podniesioną w geście błogosławieństwa. W lewej przytrzymuje księgę. Głowy Madonny i Dzieciątka zdobią promieniste nimby w kolorze ciemnozłotym. Tło obrazu wypełniają rozsiane na całości, złote, małe gwiazdy. Święte postacie przyozdobiono sukienkami o precyzyjnie kutych motywach roślinnych.
Około 1606 r. bp kamieniecki Paweł Wołucki sprowadził do Latyczowa dominikanów. Przybyli oni wraz z obrazem Matki Bożej, który otrzymali od Klemensa XVIII jako błogosławieństwo na pracę misyjną. Został on umieszczony w ufundowanej przez Potockich pierwszej kamiennej świątyni. Od początku obecności w latyczowskiej świątyni obraz zasłynął wieloma cudami. W 1648 r. podczas najazdu Chmielnickiego dominikanie, chcąc uchronić obraz, zabrali go do Lwowa. W 1772 r. powrócił do Latyczowa. Na mocy dekretu Piusa VI z 4 października 1778 r. bp bakowski Stanisław Rajmund Jezierski ukoronował uroczyście obraz złotymi koronami. W 1832 r., po powstaniu listopadowym, rząd carski skasował klasztor w Latyczowie. W czasie I wojny światowej obraz chroniony przez jakiś czas w Winnicy, powrócił znów do Latyczowa, ale już w 1920 r., w związku z najazdem bolszewików, został przewieziony do Warszawy. Związek Kresowiaków postanowił umieścić go w świeżo budowanej Kaplicy Kresowej warszawskiego kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W międzyczasie jednak decyzją władz kościelnych wrócił na Kresy. W 1933 r. został umieszczony w kościele parafii pw. Świętej Trójcy w Lubomlu, a następnie od listopada 1935 r. był w katedrze w Łucku. W dniu 6 sierpnia 1945 r. obraz opuścił Kresy Wschodnie, siostry służki Najświętszej Maryi Panny bowiem zabrały go ze sobą, przenosząc się do Lublina. Tu umieściły wizerunek w ich kaplicy. W dniu 4 października 2014 r. został na stałe przeniesiony do kościoła pw. Matki Bożej Różańcowej.
Od 2006 r. w Latyczowie znajduje się kopia wizerunku Matki Bożej Latyczowskiej pobłogosławiona 28 maja 2006 r. w Krakowie przez papieża Benedykta XVI. Inna kopia obrazu znajduje się w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie. Powstała ona w zastępstwie oryginalnego obrazu, który miał trafić do tego kościoła, ale ostatecznie wrócił na Kresy. Przetrwała II wojnę światową (mimo zniszczenia Kaplicy Kresowej) i jest otoczona lokalnym kultem. Biskup warszawski Tadeusz Pikus poświęcił ją 8 grudnia 2001 r.
Wspomnienie Matki Bożej Latyczowskiej obchodzone jest 6 lipca.

Sanktuarium

W centralnej części nawy głównej znajduje się krzyż z symbolami czterech ewangelistów. Widnieje na nim podobizna Chrystusa ubranego w szaty kapłańskie. Okala go siedem malowideł prezentujących sceny z życia Syna Bożego: Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, Nawiedzenia Świętej Elżbiety, narodzenia Chrystusa, chrztu, nauczania, Wieczerzy Pańskiej i Zesłania Ducha Świętego. Prawą stronę świątyni zdobi witraż Matki Bożej Różańcowej.

Modlitwa

Modlitwa do Matki Bożej Latyczowskiej
Matko i Pani nasza Latyczowska, już od kilku stuleci przychodzą ludzie przed Twoje Oblicze. Przychodzą z bólem swego serca, a odchodzą pocieszeni. Dzisiaj i ja przychodzę przed Twoje Święte Oblicze ze swymi troskami i bólami. Przychodzę pełen nadziei, że Ty Matko i Pani nasza zaradzisz wszystkim moim problemom.
Proszę Cię, Maryjo, o mocną wiarę, nadzieję i miłość. Miej w swojej opiece moją rodzinę, parafię i cały Kościół. Maryjo, wyrwij z mego serca wątpliwości i nienawiść, a wlej pokój i miłość.
Matko i Pani moja, Ty wiesz czego mi najbardziej potrzeba, dlatego właśnie Ty miej mnie w swojej opiece tu na ziemi, a po śmierci zaprowadź moją duszę do Królestwa Twego Syna, Jezusa Chrystusa. Amen.

W okolicy warto zobaczyć

Lublin

  • Kościół pw. Świętego Ducha założony w 1342 r. Tu znajduje się obraz cudownej Matki Bożej Dobrej Rady czczony od 1642 r., kiedy z oczu Matki Bożej popłynęły łzy.
  • Kościół pw. Matki Bożej Zwycięskiej (powizytkowski). Ufundowany został w 1412 r. przez króla Władysława Jagiełłę jako wotum za zwycięstwo w bitwie pod Grunwaldem.
  • Kościół Świętego Mikołaja z pierwszej połowy XVI w.
  • Kościół pw. Świętego Józefa z klasztorem karmelitów bosych z 1610 r.
  • Zespół klasztorny jezuitów, Kościół pw. Świętego Piotra Apostoła zbudowany w latach 1636-58.
  • Kościół pw. Świętej Agnieszki z klasztorem augustianów z 1647-67.
  • Kościół pw. Świętego Jozafata. To dawna cerkiew zbudowana w 1786 r.
  • Kościół pw. Nawrócenia Świętego Pawła z XIX w.
  • Kościół ewangelico-augsburski pw. Świętej Trójcy z lat 1768-1788.
  • Sobór pw. Przemienienia Pańskiego wzniesiony w latach 1607-33.
  • Zespół zabytkowych cmentarzy z 1795 r.
  • Zamek lubelski. Budowę grodu na wzgórzu zamkowym przypisuje się królowi Bolesławowi Chrobremu. Najstarszymi zachowanymi obiektami w zamku są: kaplica Świętej Trójcy oraz XIII-wieczny donżon. Kaplica Trójcy Świętej znajdująca się na dziedzińcu zamkowym, połączona z częścią muzealną zamku, została wystawiona przed 1327 r. W drugim dziesięcioleciu XV w. podjęto prace malarskie we wnętrzu kościoła – ściany i sklepienie pokryte zostały polichromią w stylu rusko-bizantyjskim. Malowidła ukończono w 1418 r., co zostało utrwalone cyrylicą na tablicy fundacyjnej w łuku tęczowym kościoła. Donżon jest to część grodu kasztelańskiego, a w XIX w., w czasie budowy gmachu przeznaczonego na więzienie, wieża znalazła się w obrębie murów zamku. Zamek lubelski wielokrotnie był przebudowywany. Podczas okupacji niem. mieściło się tu więzienie, następnie na takie same cele zamek zaadaptowało NKWD, dopiero w pierwszej połowie 50. lat XX w. powstało Muzeum Lubelskie. Z czasów budowy i rozbudowy zamku pochodzi również gotycka baszta obronna znajdująca się obok Bramy Krakowskiej.
  • Mury obronne z Basztą Gotycką (zw. także Basztą Półokrągłą). Wraz z fragmentem murów obronnych jest świadectwem gotyckich obwarowań staromiejskich.
  • Stary Ratusz, tzw. Trybunał Koronny, dawniej najwyższy sąd apelacyjny Korony Królestwa Polskiego, I Rzeczypospolitej dla spraw prawa ziemskiego, czyli szlacheckiego na Małopolskę. Przebudowany był w latach 1781-87, zastąpił dawny drewniany ratusz spalony w 1389 r.
  • Brama Krakowska z XIV w. strzegąca dostępu do Starego Miasta jako historycznego symbol grodu. Zbudowana w stylu gotyckim, w XVIII w. nadano jej barokowy rys.
  • Brama Grodzka zw. też Żydowską. Prowadzi z zamku na Stare Miasto. Jest to kolejna pozostałość pierwszych murowanych elementów obwarowań Lublina wybudowanych w 1342 r. po zezwoleniu Kazimierza Wielkiego.
  • Brama Rybna z XV w.
  • Wieża Trynitarska, neogotycki, najwyższy punkt wysokościowy Lublina. Na wysokości 40 m roztacza się rozległa panorama miasta. Nazwa wieży pochodzi od zakonu trynitarzy, którzy przebywali w pojezuickich zabudowaniach klasztornych, znajdujących się w pobliżu wieży.
  • Plac Po Farze, widok na fundamenty kościoła pw. Świętego Michała, dawny dom mansjonarski oraz tzw. Mały Ratusz.
  • Kamienice zabytkowe, m.in. Klonowica, Pod Lwami, Wieniawskich (tu urodził się Henryk Wieniawski).
  • Muzeum Dom Złotnika. Znajduje się tu siedziba Muzeum im. Józefa Czechowicza.
  • Lubelska Trasa Podziemna. Liczy 300 m, stanowi ciąg piwnic z XVI i XVII w., w których są eksponowane makiety obrazujące fazy rozwoju miasta.
  • Dwór Gorajewskich. Najlepiej zachowany tego typu budynek wczesnobarokowy w Lublinie.
  • Pałac Gubernialny. To neoklasycystyczna budowla. W drugiej połowie XIX w. należał do Lubomirskich.
  • Zespół pałaców Biskupich. Tworzą go dwa obiekty wzniesione w różnym okresie i dla różnych właścicieli. Jeden z nich to wybudowany w drugiej połowie XVIII w. dla Łańcuchowskich pałac Biskupi wyróżniający się czterokolumnowym portykiem. Drugi to pałac Konsystorski z pierwszej połowy XVII w. wzniesiony dla arianki Anny Suchodolskiej. Od końca XVIII w. obiekty były w rękach lubelskiej loży masońskiej (do 1822 r.). Po przebudowie w 1852 r. przeznaczone zostały na siedzibę biskupa. Ostatecznie w końcu XIX w. zespół scaliła pod względem architektonicznym wbudowana pomiędzy pałace kaplica ozdobiona plafonem przedstawiającym Apoteozę Świętego Franciszka Ksawerego.
  • Pałac Ordynacki Jabłonowskich-Sapiehów. Zbudowany na przełomie XVII i XVIII w. Należał do Anny właścicielki Kocka i Sławatycz. Po przejęciu przez Żydów Welczerów został wyremontowany i od 1877 był siedzibą Hotelu Wiedeńskiego.
  • Pałac Czartoryskich. Został wybudowany w stylu barokowym w drugiej połowie XVII w. wg projektu Tylmana z Gameren. Jest to średniej wielkości gmach z wmurowanymi w fasadę krużgankami i przepięknym portykiem nad wejściem. Pierwszymi właścicielami byli Lubomirscy. W 1731 r. pałac przeszedł w ręce Czartoryskich, którzy powierzali go opiece kolejnych rezydentów. W początkach XIX w. został własnością Marcina Łodzi-Kobylińskiego. Następnie był dzierżawiony przez fabrykę tabaki i tytoniu istniejącą do 1866 r. Od tego czasu często zmieniał właścicieli. W czasie II wojny światowej uległ zniszczeniu. Po wojnie w odnowionym obiekcie urządzono Dom Turysty PTTK. W 1973 r. stał się siedzibą Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, które przeprowadziło jego kapitalny remont.
  • Pałac Lubomirskich. Historią sięga XVI w. Przebudowany w 1829 r. Obecnie należy do Wydziału Politologii UMCS.
  • Pałac Parysów. Pochodzi z pierwszej połowy XVII w. W XIX w. przekształcony został na kamienicę, przez co utracił barokowe cechy.
  • Pałac Pociejów. Zbudowany był przez Ludwika Pocieja, hetmana litewskiego w latach 1678-1700 na gruntach zakupionych od Szaniawskich. Obecnie jest siedzibą Izby Drukarstwa.
  • Pałac Potockich. Wzniesiony po 1719 r. dla Jerzego Potockiego. Od 1984 r. należał do KUL-u.
  • Pałac Sobieskich. Wybudowany był w drugiej połowie XVI w. przez wojewodę lubelskiego Marka Sobieskiego. Przebudowany został w XVII w. Wielokrotnie zmieniali się jego właściciele. Obecnie stanowi własność Politechniki Lubelskiej.
  • Pałac Tarłów błędnie nazywany pałacem Olizarów. Został zbudowany w XVII w. Przez ponad sto lat miały tu swoją siedzibę liczne placówki oświatowe. Od 1971 r. w budynku mieści się Wojewódzki Ośrodek Kultury.
  • Teatr im. Juliusza Osterwy. Otwarty został w 1886 r. jako Teatr Zimowy. W czasie I wojny światowej służył jako lazaret. W czasie II wojny światowej występowały tu niemiecki teatry frontowe. Od 1945 r. służy jako teatr miejski.
  • Widok na Aron ha-kodesz w synagodze-muzeum lubelskiej jesziwy Jeszywas Chachmej, Synagoga Muzeum.
  • Pomnik Unii Lubelskiej (śródmieście).
  • Park miejski (z neogotyckim Domkiem odźwiernego).
  • Muzeum Wsi Lubelskiej. Obejmuje swoim zasięgiem działania w przybliżeniu obszar dawnego województwa lubelskiego. Udostępnione są dla publiczności: w całości Wyżyna Lubelska, część Roztocza z cerkwią greckokatolicką z Tarnoszyna, zespół dworsko-parkowy z dworem z Żyrzyna z drugiej połowy XVIII w. i ekspozycją wnętrz dworu średniozamożnego ziemianina. Od czerwca 2001 r. można podziwiać niezwykle malowniczy sektor Powiśla i pierwszy obiekt w sektorze Podlasia – remizę strażacką z Bedlna. Od kwietnia 2007 r. pracownicy Muzeum z pomocą doświadczonego młynarza wiatracznego przywrócili do pracy zabytkowy wiatrak z Zygmuntowa.
  • Państwowe Muzeum na Majdanku. W latach 1941-44 działał tu niemiecki obóz
    koncentracyjny, w którym śmierć poniosło ok. 80 tys. ludzi, głównie Polaków, Żydów i Białorusinów.

 

archidiecezja lubelska, miasto Lublin
parafia pw. Matki Bożej Różańcowej
20-576 Lublin, Bursztynowa 20
tel. (81) 527 10 57; (81) 527 80 88
adres mailowy: jdziduch1@poczta.onet.pl
strona www.parafia-mbr.lublin.pl
msze święte:
w niedziele – 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 16.30 ( oprócz lipca i sierpnia), 18.00;
w święta kościelne – 7.00, 9.00, 16.30, 18.00;
w dni powszednie – 7.00, 18.00
odpusty i uroczystości:
7 października – Matki Bożej Różańcowej
kustosz: ks. Józef Dziduch

Zobacz więcej

Napisz komentarz